Zmiana codziennego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu często wymaga dopasowania wielu wycinków życia. Oprócz działań związanych ze stanem zdrowia znaczenie może posiadać też powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielności w wykonywaniu zwyczajnych czynności. Rehabilitacja społeczna obejmuje działania, które koncentrują się na ułatwianiu uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i społecznym.
W praktyce nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy terapii, ale dotyczy także nauki radzenia sobie ze zmianami, które ukazują się po przebytych problemach zdrowotnych.
Proces powrotu do większej samodzielności może wyglądać różnie w zależności od wieku, możliwości organizmu a także indywidualnej sytuacji danej osoby. Zdarza się, że największym wyzwaniem jest ponowne przyzwyczajenie się do zwyczajnego rytmu, innym razem barierą mogą być ograniczenia ruchowe, zmęczenie albo trudności w kontaktach z otoczeniem. W takich sytuacjach ważne jest stopniowe dostosowywanie celów i uwzględnianie aktualnych możliwości. Zbyt szybkie zwiększanie zakresu aktywności może powodować przeciążenie, dlatego planowanie kolejnych etapów musi uwzględniać realne potrzeby i ograniczenia.
W ramach różnych form wsparcia wykorzystywane są w głównej mierze sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą dany program usprawniania z czasem przeznaczonym na odpoczynek i przeróbkę zwykłego środowiska. Ich przebieg może obejmować zajęcia terapeutyczne, konsultacje oraz aktywności dostosowane do stanu zdrowia uczestników. Wybór odpowiedniej formy pobytu zależy w głównej mierze od rodzaju schorzenia, założeń medycznych oraz zakresu wymaganej pomocy. Nie każdy program będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze określenie celu i możliwości udziału w konkretnych zajęciach.
Szczególnego podejścia mogą wymagać osoby po intensywnym leczeniu chorób krwi i układu odpornościowego. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności po terapii może przebiegać etapami i wymagać większej ostrożności przy planowaniu codziennych zajęć. W takich sytuacjach zwraca się uwagę nie tylko i wyłącznie na sprawność fizyczną, niemniej jednak również na kondycję psychiczną, możliwość kontaktu z innymi osobami a także stopniowe odzyskiwanie pewności w samodzielnym funkcjonowaniu. Organizacja wsparcia po leczeniu jest procesem zależnym od wielu czynników, a jego przebieg może różnić się dosłownie u osób z podobnym rozpoznaniem.
Więcej: rehabilitacja społeczna.