Zmiany w sposobie reagowania na bodźce otoczenia są na prawdę bardzo często zauważalne dopiero w codziennych, powtarzalnych sytuacjach, kiedy widać, jak organizm radzi sobie z dźwiękami, ruchem czy dotykiem. W takich ustaleniach integracja sensoryczna opisywana jest jako proces łączenia informacji płynących z różnych zmysłów i nadawania im znaczenia w układzie nerwowym. W praktyce nie zawsze przebiega to w sposób równy, ponieważ różnorakie osoby mogą całkiem inaczej odbierać te same bodźce, co wpływa na ich zachowanie w środowisku domowym, szkolnym czy społecznym.
Na prawdę bardzo często dopiero obserwacja dłuższego odcinka czasu daje możliwość zauważyć powtarzające się wzorce reakcji.
W kontekście edukacyjnym i szkoleniowym pojawia się pojęcie akademia integracji sensorycznej, które odnosi się do miejsca lub struktury przekazywania wiedzy związanej z tym obszarem. W praktyce tego rodzaju środowiska zajmują się zarówno omawianiem teorii, jak i analizą przykładów z zwyczajnego funkcjonowania (polecana strona: zapis na studia integracja sensoryczna). Ważnym elementem jest tu umiejętność łączenia wiedzy ogólnej z obserwacją konkretnych sytuacji, ponieważ dopiero takie porównanie pozwala nie gorzej zrozumieć, jak przebiega przetwarzanie bodźców w różnych ustaleniach. Z doświadczenia wynika, że sama teoria bez odniesienia do praktyki często pozostaje zbyt abstrakcyjna, by całkowicie oddać złożoność tego procesu.
W powszechnym funkcjonowaniu dzieci i dorosłych trudności w obszarze integracji sensorycznej mogą przejawiać się w bardzo różny sposób, od nadwrażliwości na dźwięki po potrzebę intensywniejszych bodźców ruchowych. W praktyce oznacza to konieczność zwracania sugestie na detale, które na 1-szy rzut oka mogą wydawać się nieistotne. Na prawdę bardzo często dopiero zestawienie kilku obserwacji umożliwia zauważyć powtarzający się schemat zachowań (zobacz także: terapia integracja sensoryczna dla nauczycieli). Takie podejście wymaga cierpliwości i systematyczności, ponieważ pojedyncze sytuacje nie za każdym razem dają pełny obraz.
W miarę zdobywania doświadczenia coraz wyraźniej widać, że integracja sensoryczna nie jest zjawiskiem jednorodnym i może podmieniać się w zależności od warunków otoczenia a także indywidualnych cech osoby. Różnice w reakcjach bywają subtelne, niemniej jednak mają znaczenie w zwykłym funkcjonowaniu, w szczególności w sytuacjach wymagających koncentracji albo przebywania w środowisku o dużej liczbie bodźców. Z tego powodu analiza zachowań w tym obszarze opiera się na długotrwałej obserwacji i porównywaniu różnorakich sytuacji, a nie na pojedynczych przypadkach.
Polecana strona: akademia integracji sensorycznej.